Ga weg! Ik vind je lief.. (hechting)

Een onderwerp die ik zo interessant blijf vinden, zijn kinderen/jongeren met een hechtingsstoornis. Het is bijzonder om met kinderen of jongeren met deze problematiek te mogen werken. Het heeft tijd nodig, maar wanneer je de persoon beter leert kennen en de problematiek leert kennen kun je deze doelgroep steeds beter begrijpen.

Wat is een hechtingsstoornis?
Voor het ontstaan van een veilige gehechtheidsrelatie zijn er drie basale voorwaarden: sensitief reageren op het kind, continuïteit in de aanwezigheid van de gehechtheidspersoon, en de mate waarin een ouder zich kan verplaatsen in een kind. Wanneer dit ontbreekt kan een hechtingsstoornis ontstaan.

De hechtingsstoornis kan op verschillende manieren tot uiting komen. Zo kan iemand wantrouwend zijn en zich terugtrekken maar ook juist claimend gedrag vertonen. Ook zie je vaak dat het kind ontroostbaar is bij verdriet of juist niet laat zien wat hij werkelijk denkt en voelt. Relaties onderhouden gaat vaak moeizaam omdat iemand met een hechtingsstooornis vaak onvoldoende heeft geleerd zich in te leven In de ander. Er is een patroon van aantrekken en afstoten wat er voor kan zorgen dat contact met anderen verbroken word of er conflicten ontstaan in een relatie.

Mijn ervaringen
In mijn ervaring met kinderen en jongeren met een hechtingsstoornis heb ik o.a. ervaren dat het vaak zo is dat als ze iets negatiefs zeggen, ze eigenlijk het tegenovergestelde bedoelen of om hulp willen vragen, maar niet weten hoe.

Jij bent dom en raar!

Een meisje bij wie ik werk zei iedere keer als we iets leuks gingen doen tegen mij: ik vind het heel stom als jij er bent en ik wil dat je weer naar huis gaat, of: jij bent echt zo dom en raar! Maar ondertussen zat ze stralend op de fiets en enthousiast verhalen te vertellen over wat ze had meegemaakt of liet ze trots haar zelfgebakken taart proeven.
Toen ik net bij haar kwam werken was dit natuurlijk best lastig en moest ik ook echt leren hoe ik daarmee om moest gaan en dat ik het niet persoonlijk aan moest trekken. Nu 6 jaar later, kom ik er nog iedere week, ken ik haar door en door en heb ik voor zover dat lukt een vertrouwensband met haar op kunnen bouwen.

Kom niet veilig thuis! Of eigenlijk toch liever wel..

Een voorbeeld van het aantrekken en afstoten is het volgende: Ik ging een keer met de auto weg na een bezoek, waarna het meisje met een hechtingsstooornis zei: ik hoop dat je niet voorzichtig rijdt en dat je niet veilig thuis komt. Waarop ik zei dat ik voorzichtig zou rijden en veilig thuis zou komen. Toen ik daadwerkelijk weg ging zei ze nog: Natasja? Wel voorzichtig rijden he, en veilig thuis komen..
Dan krijg ik echt een warm gevoel van binnen, en een grote glimlach.

Natuurlijk is net als met alle andere problematieken en stoornissen zo, dat bij ieder mens anders tot uiting komt, want iedereen is anders! Zo is het belangrijk dat je per persoon bekijkt hoe hij of zij in elkaar zit, en wat de persoon nodig heeft.
Waardering en dankbaarheid vanuit deze kinderen en jongeren leer je zien in hele kleine dingen zoals een glimlach of een indirect compliment. En die zijn dan juist extra waardevol! Dat is waar we het voor doen! ☺️

Een wijze les uit Zweden 🇸🇪👨‍🏫

Vorige week ben ik terug gekomen van een paar dagen in Zweden. Er vielen mij meteen wat dingen op die anders zijn dan in Nederland. Ik heb echt wat van hun leefwijze opgestoken en wil dit daarom graag met jullie delen.

De vriendin die ik bezocht wees mij erop dat er zoveel ouders met kinderen in de speeltuinen waren en dat was inderdaad opvallend. Heel leuk om de speeltuinen vol met genietende ouders en spelende kinderen te zien. De ouders hadden echt oog voor hun kinderen en er was geen mobiel te bekennen!
Het is goed dat de kinderen veel buiten aan het spelen zijn, of het nu warm of koud is! Het valt mij bij mij in de buurt echt op dat er veel minder kinderen buiten spelen (in een heel veilige buurt) dan een aantal jaren geleden. De grootste reden hiervan zijn toch echt de ipads, computers etc. Terwijl buiten zijn en spelend ontdekken zo leerzaam is en de buitenlucht zo gezond!

Nu even van de kinderen over op de volwassenen. Een echt begrip in Zweden is fika, waar ik zelf nog niet eerder van gehoord had. Fika is een soort koffiepauze die de Zweden zo’n twee keer per dag hebben. Tijdens fika drinken de Zweden koffie of thee en daar hoort ook nog een zoet gebakje bij. Bij fika gaat het erom echt tijd te nemen voor elkaar, en stil te staan bij het moment. Je mobiel aan de kant en weg van je laptop. Ik denk dat veel mensen hier wat van kunnen leren. Een boterham eten achter je computerscherm heet geen pauze!
Tijdens Fika gaat het dus om het samen zijn en genieten in een ontspannen omgeving!

Het gevoel dat ik kreeg over de Zweden is dat zij proberen heel bewust te leven: Genieten van de buitenlucht, ook wanneer het koud is, de nodige rust pakken tijdens fika en genieten van het moment, de mensen en de koffie.

Zelf heb ik hier echt wat van meegenomen en dit is ook de reden dat ik het met jullie wil delen.

Geniet van de buitenlucht, pak je rust en leef bewust!

Münchhausen by proxy, een onbekend en schrijnend verhaal

Deze blog schrijf ik over het Münchhausen
by proxy syndroom. Het is een vrij onbekend onderwerp en juist daarom zo belangrijk om te weten van het bestaan. Dus heb je nog nooit van deze term gehoord? Lees dan vooral verder!

Volgens mij hoorde ik voor het eerst over het Münchhausen by proxy syndroom tijdens een hoorcollege bij mijn opleiding. Het intrigeerde me zo dat ik er een o.a. een boek over ben gaan lezen om beter te begrijpen wat het inhoud. Het was een schrijnend verhaal..
Maar wat is het Münchhausen by proxy syndroom nou eigenlijk?

Bij het Münchhausen by proxy syndroom, pleegt de dader een vorm van kindermishandeling. De pleger is vaak een ouder en in de meeste gevallen de moeder van het kind. Kort gezegd is dat de pleger doet alsof het kind fysieke of psychische problemen heeft, of de pleger infecteert of veroorzaakt wonden bij het kind. Het kind word dus, in de meeste gevallen door de moeder, ziek gemaakt en ziek gepraat. Vaak omdat de pleger in extreme zin aandacht wil, of bijvoorbeeld omdat er problemen zijn binnen het gezin en de focus op dat ene kind gevestigd kan worden.

  • Enkele voorbeelden: kind gaat naar de dokter en de situatie is vooraf door moeder uitgelegd. “Je zegt dat je heel erg last hebt van je buik!” het kind is loyaal aan de moeder dus luistert hiernaar;
  • In het vrij bekende verhaal over Nina Blom, verteld ze het volgende:”ik moest zoveel mogelijk op bed blijven liggen. Met steunkousen en verband zwachtelde ze mijn benen en armen in. Zo strak, dat mijn ledenmaten begonnen te tintelen. Dit zou mijn herstel versnellen. Nu weet ik dat ze zo de bloedtoevoer afkneep. Ik was ontzettend in de war en begon te geloven dat ik echts iets mankeerde”;
  • Het toedienen van levensgevaarlijke epilepsie medicijnen terwijl het kind daar niet aan lijdt;
  • Veel laxeermiddelen toedienen om te laten lijken dat het kind aan ernstige diaree lijdt;
  • Het kind verwonden en vervolgens ervoor zorgen dat de wond blijft ontsteken door bijv. Koffiedik op de wond te smeren..

Nu ik deze blog schrijf krijg ik er weer kippenvel en een naar gevoel bij.. Juist daarom vind ik het zo belangrijk dat mensen en vooral hulpverleners en artsen, van het bestaan afweten.
Het boek dat ik over dit onderwerp heb gelezen heet: “Valse Salie, kroniek van een verscheurde jeugd” het is een autobiografische roman geschreven door Roos Boum.

Dit is slechts een klein beetje informatie van wat ik er allemaal over kan vertellen. Hopelijk heb je nu enigszins een beeld over het Münchhausen by proxy syndroom.

Wist jij al van het bestaan van het Münchhausen by proxy syndroom? En wat zou je er graag nog over willen weten? Daar schrijf ik graag over in een volgende blog. Ik zou het dan ook leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Liefs Natasja

Help ik ben HSP?!

  • Gevoelig voor de fysieke gesteldheid, stemmingen en emoties van mensen;
  • Gevoelig voor sferen;
  • Gevoelig voor smaak, geur, geluid en licht;
  • Sterk ontwikkeld inlevingsvermogen;
  • zorgzaam en bang om anderen te kwetsen: moeite met ‘nee’ zeggen
  • In de kindertijd als verlegen bestempeld;
  • Grote hoeveelheid prikkels van buitenaf kunnen stressvol en vermoeiend zijn en je stemming laten omslaan (Bont, 2016)

Herken jij je in bovenstaande punten? dan zou het goed kunnen dat je een HSP bent oftewel een ‘hoog sensitief persoon’. Naast bovenstaande punten zijn er nog veel meer kenmerken van HSP maar bovenstaande punten raken wel de kern. Gelukkig krijgt HSP steeds meer bekendheid, want wat is het fijn om jezelf beter te leren begrijpen.

De reden dat ik deze blog schrijf is omdat ik zelf HSP ben en het me veel heeft gebracht toen ik daar uiteindelijk achter kwam. Het heeft ervoor gezorgd dat ik weet waar mijn grenzen liggen, dat ik deze grenzen aan kan geven en dat ik mezelf heb geaccepteerd om wie ik ben.
Zoals in het kopje ‘over’ in het menu op mijn pagina staat, ben ik er niet van om maar zo ‘stempels’ te plakken. Maar erachter komen waarom je het gevoel hebt anders te zijn dan anderen, waarom je meer behoefte hebt om alleen te zijn en waarom je gevoelig bent bijvoorbeeld, kan toch erg prettig zijn.

Zelf had ik weleens van HSP gehoord en daar wilde ik me graag in verdiepen. Toen heb ik het boek ‘Hoogsensitiviteit als kracht’ werken met je intuïtie van Carolina Bont aangeschaft. Ik las de eerste bladzijden en dacht: DIT BOEK GAAT OVER MIJ! Dat was een bijzondere ervaring! Dit boek is een aanrader wanneer je wilt leren over de kenmerken, valkuilen en krachten van een HSP’er. Oja! dit is geen reclame, want Carolina Bont heeft geen idee dat ik haar boek in mijn blog benoem 😇

Welke punten ik belangrijk vind als je een HSP’er bent:

  • Ontdek waar jij het meest gevoelig voor bent, bijvoorbeeld: voor prikkels als licht, geluid en geur, emoties van mensen, negatieve nieuwsberichten of drukke omgevingen zoals de trein;
  • Leer jezelf af te schermen voor al deze prikkels;
  • Leer je grenzen kennen en je grenzen aangeven;
  • Pak de rust die je zelf nodig hebt en omring jezelf met mensen die jou begrijpen en accepteren zoals je bent;
  • Ervaar waar jij je fijn bij voelt en van welke activiteiten jij gelukkig wordtHerkennen jullie jezelf of anderen in bovenstaande punten?Wat zou je nog meer willen weten of leren over HSP? Laat dit vooral aan mij weten want daar schrijf ik graag mijn volgende blog over!

Eerste blog: Even voorstellen

Hi hi,

Graag wil ik me even voorstellen! Mijn naam is Natasja (22). Laatste jaars Sph student (jeugdzorg) en daarnaast werkzaam in de kinderopvang.

Het lijkt me al een hele tijd leuk om te beginnen met het schrijven van een blog. Maar ja.. Hoe start ik een blog? Waar ga ik over schrijven? Wie zit erop te wachten? En wil ik dit wel echt? Want eerlijk is eerlijk, het is een van de vele leuke ideeën die de afgelopen jaren in me op zijn gekomen..

Zo ben ik begonnen met het maken van luiertaarten. Wat een inkopen heb ik gedaan: luiers, slabbetjes, spuugdoekjes, knuffels, kleren, linten, kaartjes, stickers, mutsjes en.. Tja de rest van de lijst bespaar ik jullie.. Heel leuk om zulke schattige luiertaarten te maken. Zo kon ik hier een boel creativiteit in kwijt! maar zie die schattige luiertaarten dan maar eens te verkopen.. Met als resultaat, je raad het al, een kast vol met luiers, babyspullen en hele leuke luiertaarten 😅

Een kleine anekdote die veel zegt over hoe ik me vol enthousiasme ergens op kan storten. Opzich een fijne eigenschap: wie niet waagt wie niet wint!

Nu dan toch het moment dat ik mijn eerste blog schrijf, met uiteraard, veel enthousiasme! Ik begin met deze blog omdat ik van schrijven hou en graag mijn kennis en ervaringen met anderen uitwissel. Onderwerpen als opvoeding, autisme, ADHD, HSP, hechtingsproblematiek, maar ook door mij gelezen boeken en bekeken documentaires in dit genre zullen aan bod komen!

Ik wens iedereen veel leesplezier en vraag jullie vooral gewenste onderwerpen aan te dragen in een comment 🤗

Liefs, Natasja